Interview met Ben Berends

Westenweurt, 12 december 2008 - Ben Berends (1950) is directeur van de Michiel de Ruyterschool, een basisschool gelegen op de grens van de wijken Waterkwartier en Wolfskuil. 'De zonnepanelen op ons dak maken kinderen bewust van de wereld van morgen.'

Kunt u iets over uzelf vertellen?
In 1989 werd ik directeur van deze school. Ik had al heel lang de ambitie dat ooit ergens te worden. Waarom? In die hoedanigheid probeer je een school en de kinderen die erop zitten verder te brengen, samen met leerkrachten en ouders natuurlijk.
Elke dag streven we hier naar een goede schooldag. Daar is sprake van als kinderen zich aan het eind van de dag gezien hebben gevoeld, als kinderen te horen hebben gekregen dat ze het goed gedaan hebben. Dat is een basisbehoefte, van elk kind. Kinderen zelfvertrouwen geven, dat is wat we in essentie doen. Zeker op een school als deze, met een gemêleerde samenstelling, voelt dat als een uitdaging. Elke dag weer.

Wat heeft u te maken met het gebied?
Ik werk er nu bijna twintig jaar en ben er zeer vertrouwd mee geraakt. Ik fiets dagelijks door de wijk, ken het verhaal achter bijna elk raam waar ik langskom, móóie verhalen.
Het is een dynamisch gebied, zo vlak tegen het centrum aan. Deze wijken lagen vanouds met de rug tegen de stad aan, maar de laatste decennia is dat aan het veranderen, zeker met al die nieuwe ontwikkelingen langs de Waal.

Hoe vindt u de kwaliteit van de leefomgeving?
Onze school ligt aan de Tweede Oude Heselaan, een drukke weg die tijdens de spitsen vol auto's staat. Dat is vaker een gespreksonderwerp bij ons, omdat dan de veiligheid van de kinderen in het geding is.
Ik heb te weinig kennis om te kunnen oordelen over luchtkwaliteit. Hier op school laten we de kinderen vooral zien dat je er zelf iets aan kunt doen. Tijdens de laatste Boomfeestdag bijvoorbeeld hebben we groen aangelegd op de smalle strook tussen de school en de stoep van de Tweede Oude Heselaan. Waar eerst stenen en beton lagen, staan nu bomen, een haag, een klimop en lager groen. De gemeente beheert de strook, wij halen er dagelijks troep uit weg.
Sinds kort hebben we zonnepanelen op het dak. Op een meterbord in de school kunnen kinderen aflezen hoeveel elektriciteit dat ermee gewonnen wordt en hoeveel CO2 hierdoor niet vrijkomt, elke dag weer. Panelen en groenstrook maken leerlingen bewust van wat de natuur allemaal geeft, en ook van het belang om te werken aan een goede wereld van morgen.
Ik voel me enorm gedreven als het om natuur en milieu gaat, vermoedelijk ook doordat ik opgroeide in een dorp waar mijn vader een moestuin had, tegen het spoor aan. Natuur was altijd dichtbij.

Wat is uw favoriete plek in het gebied?
De wijktuin achter onze school schiet me als eerste te binnen. Het beheer is in handen van onze leerlingen en hun ouders. Nu ligt de tuin er kaal bij, maar kom in de zomer eens terug. Het begint als een refreintje te klinken misschien, maar ook met de wijktuin kunnen we kinderen laten zien hoeveel prachtigs de natuur in zich heeft. Bijvoorbeeld hoe sla groeit.