Interview met Carla Boukamp

Carla Boukamp (1943) zet zich als vrijwilliger in voor de wijk Waterkwartier. Zij beschikt over de vereiste lange adem om gestelde doelen verwezenlijkt te zien. "Ik loop al 15 jaar de Vierdaagse; ik ben een doorzetter".

"Ik woon sinds 1971 in Nijmegen. Eerst in Grootstal en sinds 1999 in het Waterkwartier. Ik ben nu met pensioen maar werkte voorheen als bibliothecaris onder meer in Groot Brittannië en de Verenigde Staten. In die tijd was ik getrouwd met een Peruaan. Dat geeft je al met al een andere kijk op de wereld. Ik ben daarom bijzonder actief als vrijwilliger; ik automatiseer de bibliotheek van museum Het Valkhof en ben secretaris van wijkvereniging Ons Waterkwartier.

Ik stel me ten doel de leefomgeving in het Waterkwartier op te vijzelen. De wijk mist groen, met name het echte oude Waterkwartier. Niemand heeft zich daar ooit om bekommerd. Groen is goed voor het milieu en zorgt ook voor emoties; het is plezieriger toeven in een wijk met veel groen. In 2006 hebben we daarom onder de vlag van de wijkvereniging de Groencommissie opgericht. We hebben het groen in kaart gebracht en aansluiting gezocht bij de zogenaamde hoofdbomenstructuur. Daarom en omdat Nijmegen-West de komende jaren op de schop gaat, heeft groen zich in het Waterkwartier een plek verworven op de politieke agenda. Daarnaast zie ik dat de houding van wijkgenoten over groen is veranderd. Vroeger hadden veel Waterkwartierders bladvrees, dit jaar deden maar liefst 66 huishoudens mee aan de verkiezing van de mooiste tuin. De groencommissie gezorgd voor herinrichting van het Kraaijenhoffpark, meegesproken over Park-West, het Hartmannterrein, het Waalfront, geveltuintjesproject Flavus en de Rijnstraat. In goed samenwerking met woningstichting Portaal trouwens.

Wisselend. Dat komt door de twee gezichten van het Waterkwartier: enerzijds de oude volkswijk met mensen die over het algemeen minder oog hebben voor groen en aan de andere kant de buurten rondom de Voorstadslaan en de Kraaijenhofflaan waar groen de norm is. Daarnaast geeft de herinrichting van wijk heel veel onrust; in woningen die binnenkort gesloopt worden, wonen nu vaak tijdelijk studenten. Die mensen hebben geen binding met de wijk, laat staan met groen. Tot slot zorgt de herinrichting van het gebied ervoor dat groen verdwijnt. Het duurt nog jaren voordat op die plek bomen terugkomen. Er wordt dus heel wat van de bewoners van het Waterkwartier gevraagd. Er is sprake van een uittocht en het is maar zeer de vraag of de authentieke wijkbewoners na de herinrichting weer terugkomen. Een aantal van hen kan die duurdere woningen gewoon niet betalen. Heb je straks een mooie, nieuwe wijk, zonder échte Waterkwartierders!

Het Kraaijenhoffpark. Daar staan prachtige bomen, ligt de grafplaat van Kraaijenhoff en liggen de tegels met symbolen van alle straten in de wijk, gemaakt door Waterkwartierders. Door actie van de wijk is de oude boterfabriek Batava gered. Het Kraaijenhoffpark is het visitekaartje van het Waterkwartier en heeft alles in zich om dé ontmoetingsplek van de wijk te worden.