Interview met Ben Dankbaar

Westenweurt, 29 jan 2008 - Hoogleraar Ben Dankbaar (1948) is juryvoorzitter van een onlangs ingestelde prijs voor bedrijven in Westenweurt. 'Nu al ben ik benieuwd naar de inzendingen.'

Ik ben juryvoorzitter van de Milieuprijs Westenweurt 2007. Die wordt binnenkort uitgereikt aan het bedrijf binnen Westenweurt dat vorig jaar de grootste bijdrage aan het milieu leverde. Ik weet veel van innovatie en minder van milieu. Maar: het is leuk om te doen en nu al ben ik benieuwd naar de inzendingen.

Aan de Radboud Universiteit ben ik op twee plekken hoogleraar. Aan de Bètafaculteit maak ik studenten die geen onderzoeker willen worden, bekend met bedrijfskundige zaken. En bij bedrijfskunde aan de Faculteit der Managementwetenschappen houd ik me bezig met innovatiemanagement.

Techniek en technologische vooruitgang hebben me van kinds af aan geboeid. Op het gymnasium koos ik dan ook een b-pakket. Toch ging ik daarna sociale wetenschappen doen. Dat zag je bij veel bèta-mensen toen. Het waren de jaren zeventig en alles draaide om de maatschappij. Nog altijd is de relatie tussen technologische ontwikkeling en de inrichting van de samenleving een thema in mijn onderzoek. Hoe bijvoorbeeld kunnen ondernemingen ook in deze tijd van hard, wereldwijd kapitalisme menswaardig met hun medewerkers blijven omgaan?

De mens heeft sinds de Industriële Revolutie, niet in de laatste plaats door voortschrijdende techniek, ontzaglijk veel schade aangericht. Denk aan het klimaat, het verbruik van grondstoffen, het uitsterven van diersoorten. Toch is het mijn overtuiging dat diezelfde techniek ons in staat kan stellen om het tij te keren.

Ik houd van fietsen. Ik kom vaak langs de Waal waarbij ik over de dijk bij Weurt terugrijd naar de stad. Ineens stuit je dan op het water van het kanaal en ga je bij de sluis de brug over. Dat voelt daar als 'de Poort van Nijmegen'.

Twee jaar terug was ik op bezoek bij de elektriciteitscentrale. Helemaal bovenin het gebouw geweest. Prachtige techniek. En daar vlakbij was ik ooit bij de containerterminal. Containers die per schip uit Rotterdam komen, worden er op vrachtwagens gezet. Het maakte me bewust hoe nuttig dat is. Want anders had al die vracht al vanaf Rotterdam over de weg gemoeten.

Natuurlijk lees ik de krant en weet ik dat er het een en ander speelt, ook door de komst van de nieuwe stadsbrug. Ik lees en hoor dat mensen graag in de verschillende delen Nijmegen-West en Weurt wonen maar hoe dat zit met luchtkwaliteit, fijn stof en zo, dat weet ik niet.

Favoriet in de zin dat ik er het vaakst ben, is de milieustraat van de DAR. Het valt me altijd weer zwaar hoe ontzettend veel we met zijn allen dumpen. Je ziet mensen houten planken weggooien, terwijl anderen er misschien naar op zoek zijn, driehonderd meter verderop bij de Gamma. Tegelijkertijd geeft de milieustraat me een goed gevoel. Want je ziet er hoeveel mensen meedoen aan het scheiden van afval.